sathyan sir journalistukalude guru

ഓര്‍മ്മകള്‍ ഇങ്ങനെയാണ്..
പ്രതീക്ഷകള്‍ നാളേക്ക് മാറ്റും എല്ലാം..
 കൈപ്പിടിയില്‍ നിന്ന് നഷ്ടപ്പെടുമ്പോള്‍ വെവലാതിപ്പെടും
സത്യന്‍ സര്‍ നൊമ്പരമാകുന്നതും അതിനാലാണ്...
ഒരു സാധാരണ മരണമായി തല്ലാന്‍ കഴിയുന്നില്ല
അതിനുമപ്പുറത്ത്‌ എന്തെല്ലാമോ ആയിരുന്നു   പലര്‍ക്കും അദ്ദേഹം..
അവസാനമായി അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടത് 2006 decemberil   ആണ്...ദേശാഭിമാനിയിലെ പഴയവര്‍ക്കും പുതിയവര്‍ക്കുമായി കൊച്ചിയില്‍ ട്രെയിനിംഗ് നടത്തിയപ്പോള്‍ ക്ലാസ്സെടുക്കാന്‍ സത്യന്‍ സാറും  ഉണ്ടായിരുന്നു.
പഴയ അകാടെമി ക്ലാസ് പോലെ...
പിന്നീട് കാക്കനാട്ടെ ജില്ല ബാങ്കിന്റെ സമീപത്തുകൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ ഞാനും കൂടെ കൂടി
സാര്‍ വീട്ടിലേക്കാണ്..മാവെലിപുരതെക്ക്..അല്പം നടന്നു തിരിച്ചുവരുമ്പോള്‍..പിന്നെ കാണാം..എന്നായിരുന്നു സത്യന്‍ സാറിന്റെ യാത്രാമൊഴി.. തീര്‍ച്ചയായും ന്താന്‍ വരാം എന്ന് മറുപടിയും പറഞ്ഞ്ഞു
പിന്നീട് ഫോണില്‍ വിളി വല്ലപ്പോഴും തുടര്‍ന്നു
സാറിനു അവാര്‍ഡു കിട്ടിയതരിഞ്ഞു വിളിച്ചപ്പോള്‍ പറഞ്ഞു..
കൊച്ചിയിലേക്ക് വരുമ്പോള്‍ കാണണം...
ഞാന്‍ സുഖമില്ലാതെ കിടപ്പിലാണ്..

വരാം എന്നാ മറുപടിയില്‍
ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു തീര്‍ച്ച..
ഡിസംബറില്‍ അകാടെമി ബാച്ചിന്റെ 10 വര്ഷം പൂര്‍ത്തിയാകുമ്പോള്‍ സത്യന്‍ സാറും പഴയ സഹാപാടികലുമായി അതെ ക്ലാസ് മുറിയില്‍ ഒതുചെരാമെന്നു കൊതിച്ചതും നടന്നില്ല
മധുവും സിജിയും നിസാരും ജുവിനും മനോഹരനും പ്രശാന്തും സുരേഷ് ബാബുവും
വേലായുധനും എന്ന് വേണ്ടാ പുറത്തുള്ള അസീമും ഗണേഷും.. ഞങ്ങള്‍ പലതവണ ഫോണിലൂടെ , ഓര്‍ക്കുട്ടിലൂടെ ഇക്കാര്യം സംസാരിച്ചതാണ്
ഇനിയിപ്പോ ആഗ്രഹം ബാക്കി..